فلسفه پا بازی کردن بچه ها

میدونی پسرم قبلنا که تو هنوز نبودی وقتی میدیدمم یه بچه ای تو کوچه گریه میکنه و چیزی میخاد به خودم میگفتم

چرا مامانش نمیتونه یه جوری قانعش کنه که اینجوری گریه نکنه؟!!

وقتی میدیم بچه ها برا چیزایی که میخوان پافشاری میکنن..لجبازی میکنن و بعدش هم پا بابازی...

میگفتم حتما یکی جلوشون اینکارا رو کرده که اینا دیدند و یاد گرفتن!!!

اما الان فهمیدم که اصلا اصلا اینطوری نیست...توی فسقلی نه از اینکارا دیدی ، نه کسی بهت یاد داده ولی

وقتی یه کاری رو نمیخوای بکنی مثل غذا خوردن و من تلاش میکنم بهت بدم شروع میکنی پابازی کردن!!!!

مامان جون این پا بازی رو از کی یاد گرفتی؟!!!

الان فهمیدم هیچ فلسفه ای نداره و  این کارا تو ذات آدماست ...

البته بهت بگما به روت نمیارم ولی عاشق این پا بازی کردن و لجبازیهاتم..

عاشق اینم که وقتی هی میگم ام ام تا دهنت رو باز کنی اصلا به روی خودت نمیاری و حتی نگاهمم نمیکنی

قربون غرورت برم..

دلم میخاد همه این لحظه های خوب..لحظه های عاشقیمون یادم بمونه..یعنی یادم میمونه؟!!