زاینده رود...

ماهان قشنگم امیدوارم الان که تو بزرگ شدی و داری این پست رو میخونی زاینده رود پر از اب باشه و دیگه چهره

خشکش رو هیچکس نبینه...

زاینده رود برا ما که تو این شهریم یه لذت ..یه ارامش وصف نشدنی داره..یه منبع ارامشه برای اصفهان..

برای من که همه جوونیم و خاطرات خوب جوونیم کنار اب زاینده رود بوده وقتی میبینم خشکه دلم بدجور میگیره..

همه لحظه های خوب عاشقانه ام با بابا کنار این رود زیبا بوده..

دفعه قبلی اب رو وقتی باز کرده بودن که تو تازه دنیا اومده بودی عسلم..و بعد از این همه مدت 15 مهر دوباره روح

زندگی تو شهر جاری شد..خدایا شکرت..

و تو با چشمای گرد شده به هاین همه اب و زیبایی خیره موندی و گفتی اب...تو اینقدر دلت میخاست

بری تو اب که نگو...

کلی تو پارک بدو بدو کردی و خوش گذروندی عشق من..

ماهانم. دلیل زندگیم خیلی دوستت دارم..خیلی...